در ماه مه: حسن حسام

در ماه مه

 حسن حسام

در ماه مه 

شیکاگو
شیکاگو
در ماه مه
حمام خون
گلوله‌ی سُربی

تن بی¬جانِ کارگران در میدان
و پرچم خونین در اهتزاز

□

بعد از گذار سال‌های فراوانِ بادپا
فریادشان هنوز
بر گِرد خاک
می‌پیچد:
کارگران جهان
متحد شوید

□

شیکاگو
شیکاگو
در ماه مه
حمام خون
گلوله‌ی سُربی
تن بی‌جانِ کارگران در میدان

و پرچم خونین در اهتزاز

□

آواز کُشتگان شیکاگو
بر طاق سُربیِ این خاک‌دانِ سبز
پیچان است:
سرتاسر جهان را
میدان رزم می‌سازیم
جنگی که بردگان
بنیاد کرده‌اند
به طغیان
یک سو ستم‌گران
یک سو ستم‌کشان

□

شیکاگو
شیکاگو
در ماه مه

حمام خون
گلوله‌ی سُربی
تن بی‌جانِ کارگران در میدان
و پرچم خونین در اهتزاز

□

ای جانِ اعتراضِ جهان
اردوی رنج و کار
عیدِ شما،
در قتل‌گاه‌تان بنیاد گشته است
خورشیدِ بی‌غروبید
شب‌گیر می‌شوید
با اتحادتان
تقدیر می‌شوید

□

شیکاگو
شیکاگو

در ماه مه
حمام خون
گلوله‌ی سُربی
تن بی‌جانِ کارگران در میدان
و پرچم خونین در اهتزاز

□

هر گوشه‌ی جهان
یک‌دست و یک‌صدا
آزاده و رها
پیچد به بام و بَر
آوازِ کارگر:
تقسیمِ عادلانه‌ی ثروت
مزدی مساویِ زحمت
شور و شرار این آواز
ناقوس زندگانیِ کار است
و دیو استثمار

لرزان از این شعار است

□

شیکاگو
شیکاگو
در ماه مه
حمام خون
گلوله‌ی سُربی
تن بی‌جانِ کارگران در میدان
و پرچم خونین در اهتزاز

□

این اختاپوسِ صد سر
طاعون کارگر
زالوی رنجبر
تا هست در جهان،
رنجِ شما زیاد
کارِ شما به باد!

یک‌سو شما
و دست‌های پُر از خالی
یک‌سوی سارقان،
با ارتش و حکومت و زندان
جنگی است نابرابر
اما،
جنگی است ناگزیر

□

شیکاگو
شیکاگو
در ماه مه
حمام خون
گلوله‌ی سُربی
تن بی‌جانِ کارگران در میدان
و پرچم خونین در اهتزاز

□

عیدِ شما
مثال پرچم‌تان سرخ است
و شادی از دلِ خون می‌زند برون
تا بِشکُفد جهان
و سفره‌های خالی
پُرگردد
از نان و عشق و شادی
و شوق‌وشور و آزادی
تا این جهانِ کهنه بمیرد،
و بَرکَنیم پاک
ناپاک را از عرصه‌ی زمین،
کارگران
به‌پیش!

□

شیکاگو
شیکاگو

در ماهِ مه
حمام خون
گلوله‌ی سُربی
تن بی‌جانِ کارگران در میدان
و پرچم خونین در اهتزاز

□

آوازِ کُشتگان
پیچان است
بر طاق این رواق زَبرجد
و چون کبوتر و قُمری
پَر باز می‌کند
پرواز می‌کند
به زمین و زمانه‌ها:
ای نوگل شکفته‌ی شاداب
هفده بهار داری و پیری
از زندگانیِ خود سیری
آخر چه رفته است که شادی

گُم‌گشته در نگاهِ ملولت؟
آن خون که می‌شکُفت
بر گونه‌ی جوانت، کو؟
در این میانه کجا رفت
آن نوگلِ شکفته‌ی شاداب؟
آن شوق و آن جوانی
پنهان شده‌ست،
در سینه‌ریز دختر ارباب
و گونه‌های ملتهبِ سرخش
این خونِ توست که جاری‌ست
در قلب او که می‌زند این‌سان شاد
از دست سارقان
آن روزگار رفته
به چنگ آر
با خشمِ بی‌شمار

□

شیکاگو

شیکاگو
در ماه مه
حمام خون
گلوله‌ی سُربی
تن بی‌جانِ کارگران در میدان
و پرچم خونین در اهتزاز

□

فریاد کُشتکان شیکاگو
پیچد به بام و بَر
پیچد به‌هر گذر:
ای کارگر!
این مار هفت سر
با وعده و توانش
و خیره‌سر زبانش
در گیرودار چاره
که افسون کند ترا

آن‌گه که راه بستی
برکوره‌ راهِ سازش
روباهِ پیر،
یک‌سره تغییر می‌کند!
نابودی ترا او
تدبیر می‌کند
جرم تو چیست؟
جرمِ تو در شعارِ تو جاری‌ست:
تقسیم عادلانه ثروت
مزدی مساوی زحمت

□

شیکاگو
شیکاگو
در ماه مه
حمام خون
گلوله‌ی سُربی

تن بی‌جانِ کارگران در میدان
و پرچمِ خونین در اهتزاز

□

فریاد کُشتگان شیکاگو
مثل بهار
در هر بهار می‌آید:
نیروی رنج و کار!
عید شما در قتل‌گاه‌تان
بنیاد گشته است
پیکارتان مداوم
همواره جمع شما جمع
هرگز مباد
یکی‌تان کم
کارگران
به‌پیش!

21/04/1979

رشت

باز پخش :از کتاب شعر این جا یرقص (دفتر دوم : شعر های خیابانی )
این منظومه در اردیبهشت پنجاه‌وهشت در شهر رشت سروده شده. تنها سالی که پس از انقلاب شکست‌ خورده، هنوز قدرت دوگانه در صحنه مسلط بود. در این سال کارگران و کمونیست‌ها موفق شدند با شعارها و مطالبات و پرچم‌های‌شان، راه‌پیمایی با شکوهی را از دبیرستان شاهپور رشت تا مرکز شهر (میدان شهرداری) در روزی درخشان و آفتابی برگزار کنند. این سروده پس از چندین بار چاپ، با تغییراتی در این‌جا باز نشر می‌شود.
در همین شعر: تقسیمِ عادلانه‌ی ثروت/ مزدی مساویِ زحمت، بازتاب آمال‌های جنبشی معین در آن روزگار است؛ و نه جای‌گزین شعار سلب‌ مالکیت از سلب ‌مالکیت‌کنندگان و لغو کارمزدی.

 

http://gozareshgar.com/10.html?&tx_ttnews[tt_news]=37748&tx_ttnews[backPid]=23&cHash=b74f81f04f3337c6c8bfb97a3ec1f5cb

قهرمانان روستای دهلاویۀ اهواز(بفارسی و انگلیسی): فرح نوتاش

قهرمانان روستای دهلاویۀ اهواز

بیست و دوم فروردین

لرزید قلب زمین ... با تأثر واشک

و به احترام سد انسانی دهلاویۀ اهواز

سر فرود آورد   

زمان ... به تنگ آمد نفس اش

از زیبایی این تهور و اوج گذشت

و کوبید...

مهر افتخار این قهرمانان جوان

بر پیشانی در حیرت تاریخ جهان

زنده باد جوانان روستای دهلاویۀ اهواز

در بیست ودومین روز فروردین

بجای شکوفه و بنفشه ... بر دامن سبز زاران وچمن

باز روان کرد دشمن ... سیلاب و گنداب بنیان کن  

از ابرهای مدام بارور و جابجا گشتۀ 

باران نه... شرشر آب پیوسته  

که هنوز می ریزد ... و سیلابش می کوبد خانه وپل

و می آلاید همه چیز در گل وشل

می روبد دارو ندار مردم تا کمر در سیل روان

و در پی اش می ماند  

رنج ... فقر بی پایان

و هزاران هزار کیلومتر... جاده های زیرورو... ویران

نه یک شهر و دو شهر

در سراسر ایران

اهرم آمریکا برای سلطه ... فاصله است

و نیازش ... ملل را به اعماق فقر و فلاکت راندن

زنده باد جوانان قهرمان روستای دهلاویۀ اهواز

دلاوران جوان دهلاویۀ اهواز

در هوای سرد... بی هر گونه وسیلۀ سد بند

پریدند با رشادت... درون یورش سیلاب

شانه بر شانه... پشت هم

بر پا کردند سدی تپنده... در برابر سیلاب

سینه های لخت ... و مملوازعشق انسانی

در برابر شلاق سرد و مهاجم سیلاب

تلاشی جان فرسا ... در بستن راه سلاح ویرانی

زنده باد قهرمانان جوان روستای دهلاویۀ اهواز

با تحسین و احترام ...

ثبت شد در تاریخ

و انعکاس گسترده یافت به جهان

تلاش پر افتخار این اساتید راستین مقاومت...

طلوع خورشید ناب شخصیت

و اوج زیبای تسلیم ناپذیری انسان

زنده باد جوانان قهرمان روستای دهلاویۀ اهواز

فرح نوتاش

وین 16 آپریل 2019 = 27 فروردین    

کتاب شعر 9

www.farah-notash.com

 ***

The heroes of Dehlavieh village

On 22^nd of Farvardin

Played upon the heart strings

Earth in tears and grief

bowed its head with respect

for the human dike of Dehlavieh             

the Time…became breathless for a while

for the beauty of this bravery

and the peak of this lenity

then stamped the prides of these heroes

on the astonished forehead of history

                                Long live the young men of Dehlavieh village

On 22 of Farvardin

rushed again… enemy’s torrent of sludge

instead of blossoming buds …and violets on meadows

from enemies seeding and replacing clouds

is nothing like rain…

constantly pouring water

and its torrent…

is ruining houses and bridges

and contaminates everything in stinking wallows

and sweeps and washes away

all belongings of the people... till chest in torrent

drowns farms and houses

breaks all the bridges

and leaves behind pain …misery

and endless poverty

hundreds of thousands of miles… upturned ruined roads

not…in one or two towns

but all over Iran

the US lever for domination

is protecting distance by…

pushing in poverty … every single nation

                              Long live the young heroes of Dehlavieh village

the young valiant men of Dehlavieh Village

in cold…where there were no facilities to make a dike

bravely jumped in the rush of the muddy torrent

and joined shoulder to shoulder…

stood tight behind each other

made a palpitating dike against the torrent

and put their bare…human loving chests

against the torrent’s cold roaring whips

                               Long live the young men of Dehlavieh village

with admiration and respect

the world widely reflected

and recorded the history

the exhausting efforts

of these true masters of resistance

this pure sunrise of personality

and of human refusal to surrender

Long live the young men of Dehlavieh village

Farah Notash

Vienna 16.04.2019        = 27^th Farvardin

Poem book 8

www.farah-notash.com

* Dehlavieh is one of the villages of Ahvaz, a town in south west Iran.

*Farvardin is the first month of the Persian year.

زنده باد جولیان آسانژ(بفارسی و انگلیسی): فرح نوتاش

زنده باد جولیان آسانژ

برای شرافت ... برخیزید

برای انسانیت برخیزید

از جولیان آسانژ حمایت کنید

و از عشق او به تمام انسان ها

حمایت کنید

او را دستگیر کرده اند

زیرا او ...

 جنایتهای جنگی آمریکا را

در ویکی لیکس اش ... افشا کرده است

مرگ بر آمریکا ...

و مرگ بر نوکران آمریکا

نوکرانی چون ... لنین مورنو

" بزرگترین خائن ...در تاریخ اکوآدور

و در تمام آمریکای جنوبی"

همانطوریکه رافائلو کورآ

پرزیدنت پیشین اکوادرو...

می گوید

فرح نوتاش

وین 11 آپریل 2019

کتاب شعر 9

www.farah-notash.com

***

Long live Julian Assange

Stand for honor…

and stand for humanity 

support Julian Assange …

and support his love for all humanity

he was arrested … as he revealed

US war crimes in his WikiLeaks.

down with the USA…

and down … with all US servants

like Lenin Moreno,

 “the greatest traitor…

in the history of Ecuador

 and south America”,

in the words of

 Rafael Correa

the former president of

Ecuador

Farah Notash

Vienna 11.04.2019

Book 8 

www.farah-notash.com

پرنده که چنین زیبا می خواند: فریبا مرزبان

پرنده که چنین زیبا می خواند

فریبا مرزبان

پرنده که چنین زیبا می خواند،
می شکند؛
سکوت قبرستان را!
از «گلستانی» آمده
که گردن درختانش را زده اند
و جنگل هایش را ربوده اند.

پرنده که چنین زیبا می خواند،
می شکند؛
سکوت قبرستان را!
رودهایش به طغیان برخاسته اند
و سیلاب هایش
در «زاغه» بی صاحب مانده اند.

پرنده که چنین زیبا می خواند،
می شکند؛
سکوت قبرستان را!
که بیستون اش لرزید
و تیشه فرهادش را زلزله شکست.

پرنده که چنین زیبا می خواند،
می شکند؛
سکوت قبرستان را!
از نصف جهان آمده ست
که رودش «زاینده» بود
و گوهری شب چراغ
و زنجیره ی چشمان گوهر شناسان.

پرنده که چنین زیبا می خواند،
می شکند؛
سکوت قبرستان را!
از فراز گل زار شعر «شیراز»،
از چشم های خمار روییده در
گل و لای فلکه ساعت،
از مسیل های آب
در کوهها و کوه پایه ها آمده
که دیوار شده اند اینک.

پرنده که چنین زیبا می خواند،
می شکند؛
سکوت قبرستان را!
یادهای گل های شاهپسند را
در خود دارد
که ریشه کن شده اند؛
بلندای نخل هایش را زده اند.
و از «کارون» سدای شکستن سیل بندهایش
را می خواند که با «کرخه» و «دز»
هر چه دست دراز می کنند به هم نمی رسند؛
همه جا ویرانی ست و
ویرانی ست و
ویرانی.
پرنده که چنین زیبا می خواند،
می شکند؛
سکوت قبرستان را.

۱۳ بدر ۱۳۹۸ خورشیدی

در زیر یک چتر(بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

در زیر یک چتر

 

مرغابیها در یک آبگیر نمی‌گنجند
مرغان دریایی بر یک دیده‌بان
و من و تو
در زیر یک چتر.

با این همه، باران برابرانه می‌بارد
روی بوته‌های تمشک
رازیانه‌ها و گزنه‌ها
روی خلیجِ بی‌موج
راهِ دوچرخه و واژه‌های ما.

بگذار چتر را ببندیم
و زیر باران بشلنگیم
شاید باران ما را بشوید
و دلهایمان را
به‌یکدیگر نزدیکتر کند.

مجید نفیسی
اول آوریل دوهزار‌و‌نوزده

Under One Umbrella

 

The geese do not fit in one pond

The seagulls on one lookout

Nor you and I under one umbrella.

And yet, it rains equally

Over raspberry bushes,

Anis weed and poison oak,

Over the waveless bay,

The bike path, and our words.

Let us close this umbrella

And skip in the rain.

Perhaps it will wash us

And bring our hearts

Closer together.

Majid Naficy

April 1st, 2019

 http://iroon.com/irtn/blog/13783/under-one-umbrella/

"دختر شورشی": برگردان ترانه ای از «جو هيل»- برگرفته از فیس بوک فریبا مرزبان

"دختر شورشی"

برگردان ترانه ای از «جو هيل»

در این جهان عجیبی که ما می‌شناسیم
زنان به گونه‌های مختلفی هستند
بعضی‌های شان در قصرهای باشکوه زندگی می‌کنند
و لباس‌های گران می‌پوشند
ملکه‌ها و شاهدخت‌ها نیز بسیارند
با جواهرات و الماس‌های درخشان،
اما ارجمندترین زنان، دختر شورشی است.
اوست دختر شورشی، دختر شورشی!
او از تبار کارگران است:‌ نیروی جهان
از جورجیا تا مانی، او برای من و تو می‌رزمد
آری، او در کنار تو با تمام جرات و غرورش است
او در همه جا در نابرابری به‌سر می‌برد
و من می‌بالم که در کنار او مبارزه کنم
آری، اگرچه دستانش از کار آبله بسته‌است
و لباس‌هایش چندان مناسب نیستند
اما برای طبقه خود، در سینه قلبی صادق و تپنده دارد
و کارفرمایان می‌دانند که نمی‌توانند او را تغییر دهند
پس باید در دفاع از کارگران جهان بمیرد
آری، ارجمندترین زنان دختر شورشی است.

از فیس بوک دوستان
https://www.youtube.com/watch…

برگرفته از فیس بوک فریبا مرزبان

حجم فریاد زنان: ی. صفایی

من یک زنم

زنی که آزادی را زمزمه می‌کند

زنی ‌که رهایی را نجوا می‌کند

و این زمزمه و آن نجوا را

و خاک نمناک و آسمان تکیده‌ی آبی را

با هشت مارس

درهم می‌تنم و فریادها می‌سازم!

حجم فریاد زنان

ی. صفایی




من یک زنم بر فراز سكوی بلند تاريخ
عصیانم را در كتيبه‌ها و دست‌نوشته‌ها
حتا بر سكه‌ها بخوانيد
در هر پیچش تاریخ
به بردگی كشيده شدم
و آنگاه که شلاق بردگی بر تنم فرود می‌آمد
فريادم در سينه سينه‌ی این كره‌ی خاکی
ذره‌های موج مواج گشت!

من یک زنم
زنی طغیان زده در غوغای تاريخ
زنی ضجه‌زده در لابلای زخم‌های تاريخ
منم، من یک زنم
زنی كه فريادش را
در منشور كورش كبير فرياد زد
و رهایی‌اش را در كتيبه‌ها
و سنگ نبشته‌ها حکاکی كرد!

من یک زنم
زنی كه از اعماق تاريخ، همهمه‌ی رهایی سر داد
و اینک كه بپاخيزيدم و بپاخيزيديم
در تاريخ و در زمان به گلوله بسته شدم
هشت مارس را من آفريدم
تا تاریخ بشر را من بنویسم
در برابر چشمان تو
و در برابر مردانگی جهان
رویای رهایی را بر زمین آوردم!

من یک زنم
زنی كه با صدای گلوله‌ها
چادر بر سرم كردند
حجاب بر تنم كردند
زیر آوار هزاران پوشش اما
سر برآوردم و فريادم را
به جهانيان رساندم
من حجاب را در ناله‌های تاريخ
پاره پاره كردم!

من یک زنم
رها شده از بند آیه‌های تاریک و حقیر
من رهایی‌ام
و پاره می‌كنم
همه‌ی تارهای عنكبوت آيه‌های خدایی
كه مرا به بند كشيد
و با صدای آه كودكانم
رها شده از بند شامگاهانم
و رها شده از زنجیر روزگارانم!

من یک زنم
زنی که آزادی را زمزمه می‌کند
زنی ‌که رهایی را نجوا می‌کند
و این زمزمه و آن نجوا را
و خاک نمناک و آسمان تکیده‌ی آبی را
با هشت مارس
درهم می‌تنم و فریادها می‌سازم!

من یک زنم
بر فراز سكوی بلندای تاريخ
از اعماق دل برده‌فروشان
از روی نقش كتيبه‌ها
و در زير شلاق جلادان
هیاهویم
نگارش لوح كورش شد!

من یک زنم
رانده شده در ميان
روايت‌های دروغين مذهب
شكسته شده و گسسته شده
گاهی زنده به گور شده
اما فريادم
فرياد رهایی‌ام
قلب جهان را لرزانده است!

من یک زنم
رها شده در فراروی فوران زندگی
حجم فريادم
جنبش زنان امروز را درنوردیده است
و خون هزاران ساله‌‌ام
چهره‌ی تاريخ را گلگون كرده است
و اقیانوس و کهکشان را
حتا شرمسار کرده است!

من یک زنم
از زخم شمشير تا نوشيدن گلوله‌ها
تاریخ‌ساز قرون و فصل‌ها
تار و پود پارچه‌ها و ‌نساجی‌ها
اعتراض در میان شعله‌ها
عشق‌ها و کشته‌ها و پشته‌ها
خیابان‌ها و انقلاب‌ها
اشک‌ها و لبخندها
و من همچنان رهایی خویش را
و فریاد زنان جهان را
آواز ستارگان می‌سازم!

من یک زنم
صدای پرصدای بی‌صدایانم
صدای گریه‌های شبانه‌ی کودکانم
صدای شکستن تیغ جلادانم
صدای فریاد زنان اين جهانم
صدای مچاله شده‌ی زنان معتادم
و صدای كودكان كار و کودکان خیابانم!

من یک زنم
زنی كه ورق‌های تاريخ را پاره پاره می‌كند
زنی که تاریخ را گسسته می‌کند
زنی که جهان را زير و رو می‌کند
و فرياد می‌زند
منم، من یک زنم
به من نگاه كن
نه به زنانگی من
به من نگاه كن
كه چگونه زير دست و پای ستمگران
شعله می‌شوم و تاريخ را می‌بلعم
و فريادکنان شکوفه خواهم زد
زندگی را به خود هديه خواهم کرد
زیبایی را به جهان و طبیعت
و رهایی را به بشریت!

روز هشت مارس، روز جهانی زن،
روز رهایی زنان خجسته باد....!

ی. صفایی
7 مارس 2019

ساندویچِ جورج حبش(بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

ساندویچِ جورج حبش

 

مجید نفیسی

از اعتراض به ترامپ باز‌می‌گشتیم
و می‌خواستیم در پارک گلدن گیت بگردیم.
کنارِ ساندویچ‌فروشی ایستادیم
که بوی تهران می‌داد.

وندی گفت: "انگار ایرانیست
نامش دیوید حبش است."
گفتم "نه" و پرسیدم: "اهل کجائید؟"
گفت: "پدر‌بزرگم از اورشلیم آمده
و این مغازه مال او بوده."
بگو بعد چه گفتم و شنیدم.

بیاد دوست از‌دست‌رفته حسین افتادم
که پس از یورشِ سیاهکل
از ایران به دوبی رفت
تا به جنبش فلسطین بپیوندد.

دیوید ساندویچی بزرگ بدستم داد
که به تابوتی می‌مانست.
گفتم: "یک روز
مردگانمان را به‌خاک می‌سپاریم"
و بیرون آمدیم.

در پارک نشستیم
و به ساندویچها کل زدیم.
شیرین بودند و تند
و مانند ساندویچهای ایران
سرشار از خیارشور.

مجید نفیسی
بیستم فوریه دوهزار‌و‌نوزده

Please share my poem: 

http://iroon.com/irtn/blog/13625/george-habash-sandwich/


"And yet it does turn!" Galileo Galilei (1564-1642)

***

George Habash Sandwich

George Habash Sandwich

We returned from a Trump protest
And wanted to walk in Golden Gate Park.
We stopped at a sandwich shop
Which smelled like Tehran.

Wendy said, “He looks Iranian.
His name is David Habash.”
I said,  “No” and asked, “Where are you from?”
He said, “My grandfather came from Jerusalem
And this shop belonged to him.”
Then, guess what I asked and heard.

I remembered my late friend, Hossein
Who after the Siahkal Raid*
Went to Dubai from Iran
To join the Palestinian Movement.

David gave me a big sandwich
Which was like a casket.
I said, “One day
We will bury our dead”
And we left.

We sat in the park
Biting into our sandwiches.
They were sweet and spicy
And, as with Iranian sandwiches,
Full of pickles.

Majid Naficy
February 20, 2019 

* On February 8, 1971, a group of young guerrillas attacked the gendarmerie post in the town of Siahkal near the Caspian Sea. It was the beginning of armed struggle in Iran. 

عصر پوشالی: جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر)

عصر پوشالی

جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر)

...

عصر

عصری گشته

پوشالی
واژه از مفهوم خود خالی
هرچه درهرجا

شده جعلی

خورده
برپاهای انسان
هرکجا نعلی

گرگ عاصی هم  شده اهلی
آیا ازیاد ها رفته
انقلاب درد درمان کن

بدین سهلی ؟

...

جعفر مرزوقی (برزین آذرمهر)

زُل زده در چشم خونبارت: جعفر مرزوقی( برزین آذرمهر)

زُل زده در چشم خونبارت

جعفر مرزوقی( برزین آذرمهر)

...

زُل زده در چشم خونبارت

با توام جلاد!

گر چه تو در زور بازو گه سری بر من

از درستی رهم زان رو که آگاهم

زان که دست ملتی هرگاه و هر جا تکیه گاهم

من به پیروزی

در نبرد خود

درهمین سلول بی روزن

با نشان هایی که از دندان تو

بر جسم و جان دارم

اعتماد بی کران دارم

...

جعفر مرزوقی( برزین آذرمهر)

زنگ ریاضی: خسرو گلسرخی -گاهنامه گونه گون/مجله هفته

زنگ ریاضی

خسرو گلسرخی

گاهنامه گونه گون/مجله هفته

 

زنگ ریاضی

معلم پای تخته داد می زد،

صورتش از خشم گلگون بود،

و دستانش به زیر پوششی از گرد پنهان بود.

ولی آخر کلاسی ها،

لواشک بین خود تقسیم می کردند،

وان یکی در گوشه ای دیگر « جوانان » را ورق می زد.

برای اینکه بیخود های و هو می کرد و با آن شور،

بی پایان،

تساوی های جبری را نشان می داد،

با یک خط ناخوانا بروی تخته ای کز ظلمتی تاریک،

غمگین بود،

تساوی را چنین بنوشت: یک با یک برابر است.

از میان جمع شاگردان یکی برخاست،

همیشه یک نفر باید بپا خیزد…

به آرامی سخن سر داد:

تساوی اشتباهی فاحش و محض است.

نگاه بچه ها ناگه به یک سو خیره گشت و،

معلم مات بر جا ماند.

و او پرسید: اگر یک فرد انسان، واحد یک بود،

آیا یک با یک برابر بود؟

سکوت مدهشی بود و سئوالی سخت.

معلم خشمگین فریاد زد، آری برابر بود،

و او با پوزخندی گفت:

اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

آنکه زور و زر به دامن داشت بالا بود و آنکه،

قلبی پاک و دستی فاقد زر داشت پائین بود؟

اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

آنکه صورت نقره گون، چون قرص مه می داشت بالا بود،

وان سیه چرده که می نالید پائین بود؟

اگر یک فرد انسان واحد یک بود،

این تساوی زیر و رو می شد.

حال می پرسم، یک اگر با یک برابر بود،

نان و مال مفتخوران از کجا آماده می گردید؟

یا چه کس دیوار چین ها را بنا می کرد؟

یک اگر با یک برابر بود،

پس که پشتش زیر بار فقر خم می گشت؟

یا که زیر ضربه شلاق له می گشت؟

یک اگر با یک برابر بود،

پس چه کس آزادگان را در قفس می کرد؟

معلم ناله آسا گفت،

بچه ها در جزوه بنویسید:

… یک با یک برابر نیست.

از زنده یاد خسرو گلسرخی، سال 1354 خورشیدی

گاهنامه گونه گون

https://mejalehhafteh.com/2019/02/07