۱۳۹۶ اردیبهشت ۳۰, شنبه
۱۳۹۶ اردیبهشت ۱۷, یکشنبه
«بیاندیش»: سعید سلطان پور
«بیاندیش»
سعید سلطان پور
دندان چرخ های کارخانه، حریصانه
می جود
نیروی کار کارگران را
عباس پشت دستگاه پرس ایستاده است.
محمود می دود،
این سو – آن سو.
من خود تراش کار جوانی هستم
(من شکل می دهم به آهن و فولاد)،
من کار می کنم
و می اندیشم:
چه حکمتی است که محمود،
هی می دود؟…
عباس،
هی عرق می ریزد؟…
چه حکمتی است که
حیدر ،غلام، ناصر، صادق، مجید و…
هی کار می کنیم،
هی می دویم،
اما نمی رسیم؟…
چه حکمتی است که لیلای کوچک من،
می پژمرد گل رویش هر روز؟
چه حکمتی است که «مسیو»،
–با آن که تحت رژیم غذایی است
هی مثل کارخانه ما باد می کند
شکم اش گنده می شود،
اما نمی ترکد؟…
چه حکمتی است که «مادام»،
-زن مسیو فلان–
-همان که مثل گربه وحشی،
دو چشم ترسناک و شروری دارد-
آزرده می شود از بوی کارگر؟
چه حکمتی است که حاجی،
(همان که ویسکی اسکاچ می خورد،
همان که نوکر مستر فلان ینگه دنیایی است)
ادعا می کند:
«من یک وطن پرست مسلمانم
دلم برای کارگران
دلم برای کارخانه،
دلم برای اقتصاد ورشکسته کشور،
می سوزد»
من یک تراش کار جوان ام،
من کار می کنم،
و می اندیشم،
تو هم
عزیز،
برادر،
رفیق،
بیاندیش:
دنیا به دست ماست که
آباد می شود
ثروت ز رنج ماست که
ایجاد می شود،
هر جا که ظلم و ستم هست
بی گمان،
از اتحاد ماست که
بر باد می شود،
زنجیر غارت سوداگران ز دست و پای جهان،
از پتک و داس ماست که
آزاد می شود،
دنیای کارگران نیست این سرای ستم،
دنیای دیگری است که بنیاد می شود…
۱۳۹۶ اردیبهشت ۱۰, یکشنبه
چيستان - برای روز جهانی كارگر: مجید نفیسی
دریافتی:
ميوه نيستم كه بگندم
يا كالا كه بپوسم.
من، محصولِ كارِ خويشتنم.
يا كالا كه بپوسم.
من، محصولِ كارِ خويشتنم.
چيستان
مجید نفیسی
برای روز جهانی كارگر
ميوه نيستم كه بگندم
يا كالا كه بپوسم.
من، محصولِ كارِ خويشتنم.
يا كالا كه بپوسم.
من، محصولِ كارِ خويشتنم.
مورچه نيستم كه به صف روم
يا كاربافك كه تنها تَنم.
من، آبستنِ جمعِ خويشتنم.
يا كاربافك كه تنها تَنم.
من، آبستنِ جمعِ خويشتنم.
با اين همه، در محرابهای پول
بر بتِ وارونه ی خويش نماز ميگزارم
و در بازارهای كالا به زنبيل ميكشم
از پاره‌های تنِ گرمِ خود.
بر بتِ وارونه ی خويش نماز ميگزارم
و در بازارهای كالا به زنبيل ميكشم
از پاره‌های تنِ گرمِ خود.
حالا بگو كه كيستم
زنده يا مرده به چيستم؟
اين چيستانيست ساده و سمج
از پايِ كرسيِ شبِ يلدا.
آيا كار، نفرينِ آفريننده ي من است*
يا داستانِ آفرينشم؟
زنده يا مرده به چيستم؟
اين چيستانيست ساده و سمج
از پايِ كرسيِ شبِ يلدا.
آيا كار، نفرينِ آفريننده ي من است*
يا داستانِ آفرينشم؟
مجید نفیسی
۴ ژانويه ۱۹۸۶
* تورات، سِفر پيدايش 3:17-19
۱۳۹۶ اردیبهشت ۳, یکشنبه
دارِ گزینش آسمانی آقا و: بهنام چنگائی
دارِ گزینش آسمانی آقا و
بهنام چنگائی
در پیوند با متلک درست، ولی کشنده ایکه پیام مهدی خزعلی به آقا و شورای نگهبان او داده ست!
خزعلی:
« طنز این دوره شورای نگهبان، رد صلاحیت معجزه هزاره سوم مردی مورد تایید امام زمان(عج) و فاطمه زهرا(س)! که نظرش به رهبری نزدیکتر بود! کسی که بخاطر حمایت از او هزاران نفر محبوس و محصور و یا راهی گورستان شدند »
دارِ گزینش آسمانی آقا و...
+++
در کجای زمستانِ زمینم ما؟
که در خناقِ خیمه ی آن، چنین هراسناک ترس و لرز انسانیت می بارد!
در کجای زمان وامانده ایم ما؟
که طناب دارِ گزینشِ آسمانی آقا بر سر، و داسِ مرگِ شعور برتن ذلت، چنین بی گدار و بیشمار می تازد!
که صلاحیت شرنگ و شلاق اش
نه تنها بر تن نان و آب و آبادانی
که بر سیرت و صورت پاکی، به یکسان شیار چرکین می کشد.
حکمتِ دانش آقا و رهبانیت شورایش
که باور را در کنام گرسنگی می کارد
و رستگاری را در کتابت بدنامی می بافد.
و صفحه ای از مکنونِ شرافت آسمانمداران بازمی کند
که راز فقر و فحشا و چپاول را یکجا مرثیه می سازد.
و مرگ کودکان و فرشتگان خیابان خواب را
بدستِ آهنگسازانِ سارقِ شب می سپارد
تا مگر عدالتِ محشر، و دادرسی ِغلامان در خواب بماند.
در این گدازه امر و نهی و"وحی ِولائی"
و ناگزیری بی شرم شعله های نگهبانان آتش،
باید بنام امت بود و تا ابد سوخت، زیراکه «جهنم موجود» صلاحیت کبریائی ست.
همانا که معجزه ی برگزیدگان او، واهی و خیالی نیست.
همانسان که در گرُده های سکوت و ماتمِ آزادی
جز سر سرکش، بر ساطور آقا و شورایش سپردنی نیست.
زیرا: حلقه های دار، انتخابِ کوله بارِ مرگ و میرهائی ست
که تقاص، در این وادی مورچگان، برکول انسانیت کهنسال جار می زند
و اطاعتِ غاصب،
رسالتی ست که ترا به قتلگاه سرنوشت محتوم، خواهی نخواهی می سپارد
قصه ی دارِ گزینشِ انتخابِ آقا و داسِ مرگِ شورای شعور
پیش پردازی مسلخگاهی بوده و هست که با شعارهای برگزیدگی، وادی جهنم ترا فراهم و فریاد می کند.
"صاحبِ زمان" و شورای نگهبان او را دریاب
تا زایش و گزینش آقا پایدار باشد و
پایه های خرگاه خضر، ضامن ولایت او بماند.
برخیز و پرچم انتخابات برکول کش
تا شراب مستی "فردای ِدهشتبارتر" گوارایت باد.
بهنام چنگائی سوم اردیبهشت 1396
اشتراک در:
پست‌ها (Atom)