سه شعر برای نفیسه*
مجید نفیسی
یک: شانه در باد
روبروی پنجره میایستادی
موهایت را در باد شانه میکردی
و چونان مرضیه میخواندی:
“بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی.”
صدایت را از پائین میشنیدم
و فریاد میکشیدم:
“راپونزل!
گیسوی بلندت را رها کن
تا بالا بیایم.”
سر خم میکردی
و میگفتی:
“باشد
اگر باد بگذارد.”
ششم آوریل دوهزاروبیستویک
دو: دوچرخهی ثابت
این روزها از ترس کرونا
من هم چون تو خانهنشینم.
دیگر به پیادهروی نمیروم
بل در ایوان رکاب میزنم
با یک دوچرخهی کهنهی ثابت
که امروز مرا با خود
به شهر کودکیم میبرد.
یک صبح جمعه در پنجسالگی
با یک چرخ کرایهای کهنه
آخرین کودک کاروانی شدم
که از کودکستان پرتو
تا سیوسه پل رکاب میزد.
آنجا تو با خانواده
توی دوج قدیمی
منتظر من نشسته بودید
تا با هم به باغ رویم.
امروز من با کاروان نیستم
و تو هم منتظر من نیستی
با این همه شادم
که این چرخ ثابت
مرا به تو میرساند.
هژدهم آوریل دوهزاروبیست
سه: بر فراز داربست مو
بر فراز داربست مو
میان من و تو چه گذشت
که تو شتابان رفتی
و دفترچه ی خوشبویت را آوردی
تا انشای “مادر” ات را
برای من بخوانی؟
هر چه بود
من چنان شیفته ی نوشته ات شدم
که بند اولش را از بر کردم
و انشایی نوشتم که بیست آفرین گرفت.
در آن زمان
دو چیز ما را بهم نزدیک می کرد:
شیشه های درشت عینک
و واژه های ریز انشا
که چون مورچه های روی داربست
از ذهن ما بالا می رفت
و از نوک مدادهای سرتراشیده
بر برگهای کاغذی فرو می ریخت
و چون خوشه های سرخ انگور
مزه ای ترش و شیرین داشت.
هفتم ژوئن 2015
*- خواهر دلبندم نفیسه در پنجم اسفند 1404 در اصفهان درگذشت.
https://theiranpost.com/three-poems-for-naficeh/
***
Three Poems for Naficeh*
By Majid Naficy
One: Combing in the Wind
You stood by the window
Combing your hair in the wind
And sang like Marzieh:
“Here comes the scent of Molian Brook
Here comes the memory of a gentle friend.”
Hearing your voice
I shouted from below:
“Rapunzel!
Let down your long hair
So I can climb.”
Bending your head
You said:
“ I will
If the wind lets me.”
April 6, 2021
Two: Stationary Bike
These days fearful of Corona
I stay home, as do you.
I no longer go walking
But pedal on my balcony
With an old stationary bike
Which today carries me
To the city of my childhood.
A Friday morning, at age five
With an old rental bike
I became the last child in a caravan
Pedaling from Partow Kindergarten
To Thirty-Three Bridge.
There, you with our family
Were sitting in our old Dodge
Waiting for me so we could
All go together to our villa.
Today I am not with the caravan
And you no longer wait for me.
And yet, I am happy
That this stationary bike
Carries me to you.
April 18, 2020
Three: On the Grape Arbor
What happened between you and me
On the grape arbor
That made you leave quickly
And return with your fragrant notebook
To read me your “Mother” composition?
Whatever it was
I fell in love with that writing so much
That I memorized its first paragraph
And wrote a paper that got an A+.
At that time
Two things brought us together:
The big lenses of our glasses
And the tiny words of our compositions
Which climbed our minds
Like the ants on the arbor
And fell from tips of our sharp pencils
Onto leaves of paper
And tasted sour and sweet
Like clusters of red grapes.
June 7, 2015
*- My beloved sister Naficeh passed away on February 25, 2026 in Isfahan, Iran.
***
لینکهای اشعار، مقالات، کتابها، و گفتگوهای مجید نفیسی(بهفارسی و انگلیسی)
