علیرضا جباری‌(آذرنگ)، عضو کانون نویسندگان ایران و سراینده اشعاری چون «برخیز خاوران!» و «نغمه سپید صبح» چشم از جهان فروبست!: بهرام رحمانی

علیرضا جباری‌(آذرنگ)، عضو کانون نویسندگان ایران و سراینده اشعاری چون «برخیز خاوران!» و «نغمه سپید صبح» چشم از جهان فروبست!

بهرام رحمانی

 

علیرضا جباری، شاعر، نویسنده و مترجم و عضو کانون نویسندگان ایران روز دوشنبه هفدهم آذر ماه بر اثر ابتلا به کرونا در بیمارستان مدرس تهران چشم از جهان فرو بست.

 

 

 علیرضا جباری در ۱۸ بهمن ۱۳۲۳ در شیراز، سرزمین شعر و شاعران بزرگ و استادن سخن ایرانی مانند حافظ و سعدی چشم به جهان گشود و در همان‌جا بالنده شد. علیرضا جباری هرچند تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی در رشته اقتصاد دانشگاه شیراز ادامه داد، ولی علاقه شدید وی به ادبیات و طبع لطیف او در شعر از او نویسنده و شاعری استثنایی و توانا با آرمان‌های عمیق سیاسی و اجتماعی ساخت از جمله شعرهای آرمان‌گرایانه علیرضا جباری به نام‌های «برخیز خاوران!» و «نغمه سپید صبح» ماندگار‌تر هستند:

«برخیز خاوران!»

«برخیزخاوران! زچه از پا فتاده‌ای؟

سر را چرا به سینه دریا نهاده‌ای؟

باران زراه مانده و دریا تهی ز آب

برخیزو خود ببارکه دریا شود پرآب

از خاک سربرآر و به پا کن دگرشرر،

شاید که بازخیزد جان‌ها، رهِ دگر.

بر ما چه رفته ‌است، ندانم که خفته‌ایم؛

ازپا نشسته، ترک ره خویش گفته‌ایم

در موسم خزان، ز نفس بازمانده‌ایم؛

خاکی شگفت بر دل دریا فشانده‌ایم،

بازآ و شوروشوق درافکن به جان ما،

شاید که بازخیزد بر لب، بیان ما.

دل را زشوق فردا، آنی به وجد آر؛

برجان سرد ما تو کنون آذری ببار

برخیزو برفشان تو امید سحرگهان،

تا بردمد شراره‌ رُخشان خاوران.

ماندیم منتظرکه بیاید دگرکسی،

بس آرزو که دردل ما مانده، ره بسی

برخیز ای فروغ درخشان خاوران،

تا بردمد سحربه ره دیرباوران»

***

 

نغمه سپیدِ صبح - علیرضا جباری‌(آذرنگ)

 

کوله بار زحمتم به دوش

من به راه سخت و دیرپای خود همیشه گام می‌زنم.

از فراز کوه‌ها و از فرود دره‌های ژرف

می‌کنم گذر

من نشان کار را به بازوان

من نوار گل‌نشانِ اتّحاد را به گِردِ سر نهاده‌ام.

من

 نغمه سپید صبح را بر عاشقان روز خوانده‌ام.

از تبارِ رنج و کارم ای عزیز!

کار و اتحاد من نشانه‌های این ره دراز

فوجِ کارگر منم طلایه‌دار مردمان روزخواه شب‌ستیز

باورم هماره اختری

شعله‌ورتر از همه ستارگان آسمان

رهنمای شب‌رُوان روزخواه سوی سرزمین آفتاب

در گذر به کوره راه‌ها و صخره‌ها

زآتش زئوس و دودمان او ربوده‌ام من اخگری

 شعله بلند و روشن‌اش

گرمیِ تن و فروغِ چشم رهروان روز

در فرود دره‌های ژرف

بر فراز صخره‌های سخت

 در ره درازشان به سوی چشمه‌های نور

از تبار رنج و کارم ای عزیز!

فوجِ کارگر منم طلایه‌های مردمان روزخواه شب‌ستیز

رهگشا به صب و رهنمون به فردای روشنم

۹ خرداد ۱۳۹۵

 

علیرضا جباری افزون بر شعر، نویسنده و مترجمی توانا بود. وی یکی از اعضای بسیار فعال کانون نویسندگان ایران بود. تا کنون بیش از سی جلد کتاب از  آثار و ترجمه‌های او منتشر شده  است. از آن جمله می‌توان به مجموعه داستان‌هایی از تولستوی با عنوان «تمشک»، «آبی‌ترين چشم» از تونی موريسون، «اوالونا» اثر ايزابل آلنده نام برد. شماری از کتاب‌های علیرضا جباری هرگز در ایران مجوز چاپ نگرفتند.

جباری افزون بر شعر و نویسندگی  یک کنشگر مدنی و سیاسی نیز  بود. به همین دلیل وی در سال ۱۳۸۲ به زندان افتاد. اما، زندانی ‌شدن وی با واکنش‌های گسترده نویسندگان جهان از جمله ایزابل آلنده نویسنده شیلیایی مواجه شد. خانم آلنده در نامه‌ای به شیخ محمد خاتمی، رییس‌جمهوری وقت، خواستار آزادی جباری شد. وی پس از نزدیک به ۲ سال حبس در مهر سال ۱۳۸۳ از زندان گوهردشت کرج آزاد شد.

درگذشت علیرضا جباری این شاعر و نویسنده و مترجم مردمی و متعهد، فعال فرهنگی و مدنی را به بازماندگان، نزدیکان، اهل قلم و هنر، به خصوص کانون نویسندگان ایران تسلیت می‌گویم.

یاد علیرضا جباری گرامی باد!

خانه‌روشنی (بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

 

خانه‌روشنی

 مجید نفیسی

به آزاد

در این روزگار ناپاک
کنار هوا‌پاک‌کنی نشسته‌ام
که تو پیشکش آورده‌ای
برای خانه‌روشنی.

در تاریکی گرگر می‌کند
و نور آبی سردی
به اطراف می‌پراکند
روی مبلها, میزها
و موکتی که برایم نونوار کرده‌ای
و دیوارهایی که بتازگی رنگ زده‌ای.

از شبی می‌گوید که من با مادرت
در بیشه‌ای اتراق کرده بودیم
و تو در گهواره‌ات زیر سرپوشی توری
به خواب رفته بودی
کنار آتشی که گرگر می‌کرد.

چه می‌دانستم که آن شب
پری آتش, جای طلا را
به تو نشان خواهد داد*

بیست‌و‌پنجم نوامبر دوهزار‌و‌بیست

 

* اشاره است به یک قصه‌ی روسی که در آن "پری آتش" جای طلا را به پسری نشان میدهد. 

 

 

Housewarming

        By Majid Naficy

        To Azad

In this unclean time

I am sitting next to an air cleaner

Which you have brought for me

As a housewarming gift.

It whizzes in the dark

Shedding a cold, blue light

Over the couches, tables

And carpet which you have renewed for me

And the walls which you have recently painted.

It tells of the night when your mother and I

Were camping in a grove

And you were sleeping in a cradle

Under a mesh cover

Next to a whizzing fire.

How could I know

That the Fire-Fairy, that night 

Would show you the place of gold!*

        November 25, 2020

* Refering to a Russian tale in which “The Fire-Fairy” Ognevushka-poskakushka reveals gold to a boy.

https://iroon.com/irtn/blog/16387/housewarming/

سانسور عشق(بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

 سانسور عشق

 

مجید نفیسی

ملا ممیز می‌گوید که اندامهای زن
باید از ترانه‌های کتابم پاک شوند
مانند این ترانه که پنجاه سال پیش
در روستای پوده شنیدم:
"از آن بالا میاند یک دسته دختر
همه سینه‌سفید مثل کبوتر
الهی خیر نبیند مادرشان
که نگذاشت بوسه گیرم از لباشان."

ناشرم نمی‌داند که بخندد یا بگرید
ناچار به جای "سینه" و "لب"
چند نقطه‌چین می‌گذارد.
اما ملا ممیز, نقطه‌چین را نمی‌پذیرد
زیرا نشان از جای خالی می‌دهد.

ناگهان به یاد عزت می‌افتم
که در زندان اوین به خاک افتاد
و در گورستان کافران دفن شد
در گوری گروهی بی هیچ سنگ گوری.

نه! نه! ناشر جان!
جای خالی را مپوشان
بگذار نقطه‌چین به جا بماند
ورنه فردا هیچ کس نخواهد دانست
که عشق را در کتاب من
تکه‌تکه کرده‌اند.

        بیست‌و‌پنجم اکتبر دوهزار‌و‌بیست 

 

***

 

Censoring Love

        By Majid Naficy

A mullah censor says that the body parts of women

Must be omitted from couplets of my book

Like this couplet which I heard

Fifty years ago in the village of Pudeh:

“From the hillside there comes a group of girls

All with white breasts like doves.

May God not bless their mother

Who did not let me kiss their lips.”

My publisher does not know whether to laugh or cry.

So he replaces “breasts” and “lips”

With dot dot dot.

But the mullah censor does not accept the dots

Because they are the signs of empty places.

Suddenly, I remember Ezzat

Who was shot in Evin Prison

And buried in the Cemetery of the Infidels

In a mass grave without any gravestones.

No! No! My dear publisher!

Do not cover this empty place,

Let the dots remain

Otherwise, no one will know tomorrow

That in my book

Love has been torn

To pieces.

        October 25, 2020  

 

https://iroon.com/irtn/blog/16346/censoring-love/

«سرود ماهِ آبان»: سروده‌ی یکی از همراهان #سرخط

 

«سرود ماهِ آبان»

شنبه, ۲۴م آبان ۱۳۹۹ 

از تفنگی که در برابر نان
خشم ماسیده تا بن دندان
جنگ بین حقیقت و بطلان
ناله سر می‌دهد: کدام آبان؟ ….

————————————————

سرود ماهِ آبان

تشت خون سر کشیده از آبان
دستش آلوده هزاران جان
در سرش قتل‌عام هر انسان
ناله سر می‌دهد: کدام آبان؟

هر طرف ردی از جنایت‌ها
کشتن و گفتن از رشادت‌ها
و دهان بستن شکایت‌ها
ناله سر می‌دهد: کدام آبان؟

از تفنگی که در برابر نان
خشم ماسیده تا بن دندان
جنگ بین حقیقت و بطلان
ناله سر می‌دهد: کدام آبان؟

شهوت دیدن کسی بر دار
اعتراف شکنجه و اجبار
و جوانان کشته در نیزار
ناله سر می‌دهد: کدام آبان؟

حکم تیر و گلوله و باتوم
گور جمعی مردم محروم
قبر قربانیان نامعلوم
ناله سر می‌دهد: کدام آبان؟

پاسخ زندگی او مرگ و
پادشاه فریب و نیرنگ و
به جهان داغ و لکه ننگ و
ناله سر می‌دهد: کدام آبان؟

این زمینی که قتلگاهش باد
چاه نفتی که قعر چاهش باد
خاک آکنده در نگاهش باد
ناله سر می‌دهد: کدام آبان؟

———

سروده‌ی یکی از همراهان #سرخط
https://t.me/GEtehadbazneshastegan

http://www.lajvar.se/1399/08/24/105276/#more-105276

آی، چه نفرت انگیز اما: سیامک م.

 

آی، چه نفرت انگیز اما ... !

در نزدیکی خانه ام درخت گردوی تنومندی هست. برایش سرودم:

 

ای کهن دارِ سرسبز

به زودی

از تو الواری خواهند ساخت

که در ساختمانی به کار آید

یا مبلی خواهند ساخت

یا تخته نرد و شطرنجی

و یا ...

اما درختان میان تهی و بی ثمری وجود دارند

چون حاکمان ما،

که هنوز سر سبزند

اما روزی خواهد آمد

که تنها هیزمی خواهند بود

برای سوختن در بخاری های ما

آی، چه نفرت انگیز اما لذت بخش است

                                          گرمای آن شراره ها!

 

سیامک م.

2020/10/20 - 29/ 7/1399

كرم(بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

  كرم

 مجید نفیسی

تو آن کرم سیبی که یک‌شبه
به اژدهایی خون‌آشام بالید
چونان کرم هفتواد در "کارنامه‌ی اردشیر"
که در ذهن مردم خانه کرد
و آنها را به کیش خویش کشانید.

چه غم اگر در روزگار ما
اردشیر دیگری بپا‌نخیزد
تا در دهانت سرب مذاب بریزد
و با افروختن آتشی پر‌دود بر بام
مردم را به گشودن بارویت بخواند.

نه! این بار, به‌جای قهرمان
مردم خود یک‌به‌یک
برگه‌های رایشان را پست میکنند
تا از مسندت به‌زیر‌کشند
و به مردابت باز‌گردانند.

        پانزدهم اکتبر دوهزار‌و‌بیست

 

Worm

        By Majid Naficy

You are that apple worm which overnight
Grew into a bloodthirsty dragon
Like Haftvad’s worm in the “Ardashir Chronicles”.*
It nested in the minds of people
Drawing them to its cult.

No sorrow if in our time
Another Ardashir does not rise
To pour molten lead in your mouth
And call the people to open your castle
By setting a smoking fire on the roof.

No! This time, Instead of a hero,
The people themselves one by one
Will mail their ballots
To bring you down from your seat
And return you to your swamp.

        October 15, 2020 

* Ardashir I founded the Sasanian Dynasty in Iran in 224 A. D. He slew Haftvad’s worm before crowning himself king of kings.

https://iroon.com/irtn/blog/16164/worm/

واپسین کُشتی تختی(بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

 واپسین کُشتی تختی

 مجید نفیسی

تختی
هنوز به کشتی‌ست
با مرگ
توی اتاق بیست‌و‌سه
هتل آتلانتیک تهران.

خون از زیر در می‌چکد
روی پلکان
و در سراسر شهر پخش میشود
روی مدالهای طلا و نقره‌اش
که از هلسینکی, ملبورن و رم آورده,
روی گور ممنوع مصدق
که چراغ راهش بود
و روی ما که سالهاست
به او دل داده‌ایم.

نه!
این کشتی را پایانی نیست
و خون هنوز می‌چکد
روی امیدها و نومیدیهایمان.

        دهم مارس دوهزار‌و‌بیست 

 

The Last Wrestling of Takhti

By Majid Naficy

Takhti*
Is still wrestling
With death
In Room 23, 
Atlantic Hotel, Tehran.

Blood drips from under the door
Down onto the stairway
And spreads throughout the city
Over his silver and gold medals
Brought from Helsinki, Melbourne and Rome,
Over the forbidden grave of Mossadegh
Who was his guiding light,
And over us who for years
Have given to him our hearts.

No!
There is no end to this wrestling
And blood is still dripping
Over our hopes and despairs.

        March 10, 2020

*- Gholamreza Takhti was an Iranian Olympic gold medalist wrestler. He was found dead in a hotel room in Tehran on Friday, January 7, 1968. 

 https://iroon.com/irtn/blog/16119/the-last-wrestling-of-takhti/

تنوع و تغییر: فرح نوتاش

 

تنوع و تغییر

فرح نوتاش

عشقینن …ارمنی هموطن لر تقدیم الیرم

تقدیم با عشق … به ارامنۀ هموطنم

 

از پیوند دانه و زمین

گیاه می روید

و از پیوند انسان و زمان

تغییر

 

تغییر اما…

نه مطلوب حریصان

و نه مقبول همه خواهان…

استعمارگران… و ملایان نوکرشان

در ایران

 

آنان … با دستانی آهنین  

بر سر انسان

مانع هر رشد و هر تغییر

چسبیده به گذشتۀ دور

و خواهان برده گانی  در اطاعت کور

 

آنان نه تنها…

ضد گردش عقربه ها

بلکه مبتکر کشیدن زمان به عقب

نه قرن ها… بلکه هزاره ها

 

آنان ضد بیداری و هرآنچه که کند

دستان دزدشان را از خزانۀ ملی دور

 

آنان با نقاب سیاه مذهب و دین

با توسل به صیغه سرا و شهوت کور

ورد و دعا… خرافه وزور

شوک های اجتماعی

ایجاد سکوت کشنده 

وبستن روزنه ها … وسد تابش نور

 

هیچکس نمی داند که…

هر صبح وقتی

از کنار تپۀ سر سبز دامنۀ ریل های قطار

ناظر بر گسترۀ واقعیتی می گذرم

چقدر خوشبختم

 

پوشش گیاهی تپۀ

نه فقط از کشت یک دانۀ

از دانه های متنوع و بیشمار روئیده

برگ های پهن بزرگ

لمیده در کنار ساقه هایی بس نازک

برگ هایی قلبی …پنجه ای… بادامی

در نجوا با ساقه های گیاهانی

با پرز هایی طلایی و نرم …مانند خوشۀ  گندم

و گیاهانی با گل های ریز زرد و بنفش

زیر چتر مجموعه گل های سفید

 

همزیستی … آرامش

ایجاد این همه زیبایی

همگی سرشار از نور خورشید

همگی سیراب از قطره های باران

 خاک خوب…

و آزادی رشد

 

هیچکس نمی بیند وجد مرا

از این تنوع و زیبایی پوشش سبز

و این که چقدر بی تابم

در انتقال ستایش اعجاز این تنوع

به انسان ها

در محو سلطۀ حریصان همه خواه

از ایران و جهان        

وآغاز یک تغییر

 

فرح نوتاش

وین 8

 اکتبر 2020

کتاب شعر 9

www.farah-notash.com

فانوس خيال (بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

فانوس خيال

مجید نفیسی

        اين چرخ فلك كه ما در او حيرانيم
        فانوس خيال از او مثالی دانيم
        خورشيد چراغ دان و عالم فانوس
        ما چون صُوَريم كاندرو گردانيم
                        عمر خيام

خيال من همه از چراغی بود
آويزان بر فراز پيشخوان دكان
كه سايه ی بقال و مادر را
بر ديواری آن سوی خيابان می انداخت
در جمعه شبهای كودكی من.

ما در غار تاريك ماشين
منتظر مادر می نشستيم
كه پدر به اشاره می گفت: "نگاه كن!
بقال پنير را در ترازو می گذارد
اینک آن را توی كاغذ می پيچد
اینک پول را از مادرت می گيرد."

من با شگفتی تماشا مي كردم
و در دل ميگفتم كاش مادر زود برنگردد
و پدر ماشين را روشن نكند
تا من بتوانم دمی بيشتر
به سايه بازی روی ديوار چشم بدوزم.

اكنون پدرم در سايه سار خوابيده
و مادرم كه تنها زندگي می كند
هر جمعه عصر به ديدار او می رود
و من چونان افلاتون از خود می پرسم
آيا اين همه حقيقت بود يا خيال؟

        هژده ژوئن دوهزار‌و‌ده  

Magic Lantern 

By Majid Naficy

        This turning wheel in which we are perplexed
        I compare to a magic lantern:
        The sun: a lamp, the world: a lantern
        And we ourselves as rotating forms.
                Omar Khayyam

My phantom came from a lamp
Hanging over a shop counter.
It projected shadows of a grocer and my mother
On a wall across the street
In the Friday nights of my childhood.

In the dark cave of our car
We sat waiting for Mother.
Father would point and say: “Look!
The grocer is putting cheese on the scale
Now he is wrapping it in paper
Now he is taking money from your mother.”

I watched in amazement
Wishing Mother would not return soon
And Father would not start the car
So that I could gaze longer
At the shadow play on the wall.

Now my father sleeps in shadows
And my mother who lives alone
Goes to visit him every Friday evening
And I ask myself, like Plato:
Was this all real or a phantom?

        July 18, 2010

https://iroon.com/irtn/blog/16077/magic-lantern/

بادکنک(بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

بادکنک   

مجید نفیسی

نفیسی‌ام من
از پشت نفیس*
که به صفیر فیس‌فیسی
تمام می‌شوم
چون آوای بادکنکی رو‌بمرگ.

با این همه، تا زنده‌ام
امید به اوج گرفتن
و پیوستن به ابرهای بازیگوش را
همچنان در دل دارم.

        نهم اوت دوهزار‌و‌بیست

* برهان‌الدین نفیس، پزشک دربار الغ‌بیگ نوه‌ی تیمور لنگ.

 

Balloon

 
by: Majid Naficy

I am Naficy
From the line of Nafis*
Ending with a hissing fis-fis
Like the sound of a dying balloon.

Yet, as long as I live,
In my heart
I hold the hope of soaring high
And joining the playful clouds.

        August 9, 2020

* Burhan al-Din Nafis  was the court physician of Ulugh Beg, the grandson of Tamerlane. Hence, my last name Nafisi or Naficy. 

قطعه شعری از منوچهر تقوی بیات: خاوران - از دفتر مجازی یاد بود جانباختگان و قربانیان راه آزادی و برابری

خاوران گور نیست

خاوران بذرگاه یاد یاران است

یاد آنان در پهنه ی سرزمین ما

تا ابد چون خورشید

خواهد رویید.

قطعه شعری از منوچهر تقوی بیات: خاوران - از دفتر مجازی یاد بود جانباختگان و قربانیان راه آزادی و برابری

خاوران

خاوران گور خورشید نیست

خورشید از خاوران تا ابد خواهد رویید

خاوران گور نیست

خاوران بذرگاه یاد یاران است

یاد آنان در پهنه ی سرزمین ما

تا ابد چون خورشید

خواهد رویید.

خاوران چشمه جوشان عشق است

عشق تا ابد از آن خواهد جوشید. 

شهریورگان؛ چهارم شهریور ۱۳۹۹ خورشیدی برابر با بیست پنجم اوت ۲۰۲۰ ترسایی

http://gozareshgar.com/10.html

آتش در سن‌فرانسیسکو(بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

آتش در سن‌فرانسیسکو

مجید نفیسی

 آفتاب بالا می‌آید

روی خلیج سن‌فرانسیسکو
پوشیده با مه‌ای نارنجی.

دیروز, هزاران نفر
از برابر آتش گریختند.
"راس" کوچک می‌گفت:
" به بچه‌ها گفتم:
به سفر می‌رویم.
سگ و گربه را برداشتیم
با آلبومی از عکسها.
آخرین عکس را همسایه فرستاد
از خانه‌ی سوخته‌مان."

می‌دانم,
چیزهای دیگر را
می‌شود خرید.
وقتی از ایران گریختم
تنها دفترچه‌ی شعرم را برداشتم
با عکسی از عزت
در باغچه‌ی خانه‌شان.

"اینک آفتاب میاید و من میگویم
همه چیز خوب است
عزیز کوچک!"*

        بیستم اوت دوهزار‌و‌بیست

***

Fire in San Francisco

By Majid Naficy

The sun is rising
Over the San Francisco Bay
Covered by an orange haze.

Yesterday
Thousands of people
Fled the fire.
Little Ross said:
“I told the kids:
‘Let’s take a trip.’
We took the dog and cat
And an album of photos.
The neighbor sent us the last picture
Of our burnt house.”

I know,
One can buy the other stuff.
When I fled Iran
I took only my notebook of poems
With a photo of Ezzat
In the flowerbed of her house.

“Here comes the sun and I say
It’s alright
Little darling!”*

        August 20, 2020

* Here Come the Sun by The Beatles

https://iroon.com/irtn/blog/15995/

بیمرگی امیّد (تقدیم به نویدهای زمان): ی. صفایی

بیمرگی امیّد

(تقدیم به نویدهای زمان)

خورشید خیز برداشت و ناله کنان بلند شد. نیمی از جهان چهره خونینش را که طلوع میکرد شاهد بودند ولی هیچکس جز او ندید که سحر نیز شاهد آن است که طناب داری را آماده میکنند! امروز چه کسی را خواهند آورد؟ ...
زمان اشک میریخت، سحر در طلوع خورشید به طناب خیره شد، زندگی مبهوت نگاه میکرد و آسمان نیز نظاره گر... فرزندی دیگر از تبار آزادی را بیرحمانه به پای دار آوردند....
ابرها با غرشی مهیب بهم خوردند و خورشید طلوع خونینش را به اجبار طلایی کرد و با بی حوصلگی قد کشید.
نوید نمیدانست چقدر طول کشید ولی وقتی درب آهنی با سرو صدا باز شد وهئیت مرگ را دید، چشمانش دریایی بود از حکایتهای ناگفته همراه با دردی که در سکوت فریاد میکشید .
هیکل تنومند فرزند ایران زیر آیه های پوچ خدا رقص مرگ را تکرار کرد و سکوت تو بهت و حیرت را در چشمان مادرش ماندگار! خیابانهای ایران انتظار مادر نوید را برآورده نکردند!
با تو هستم!
روی سخنم با تو و امثال توست! چشمتان کور بود یا گوشتان کر یا زبانتان لال! چه بر سرتان آمده که بر سفره نظام همچون کاسه لیسان دوره گرد می نشینید و با جنایتکاران هم کاسه می شوید و شب هم در خانه برای راحتی وجدان نداشته تان برای خلق بدبخت رمان می نویسید و یا فیلم های آنچنانی بیرون میدهید و دست آخر هم مورد تشویق همانهایی قرار میگیرید که مثل خودتان هستند؟!
تاریخ شرمسار زندگیست و تو هرگز نفهمیدی و نخواهی فهمید .
رقص مرگ، تکرار روزمرگی این مردم است .براستی چرا؟؟؟؟؟
کجاست شاعر جانباخته وطنم که فریاد برآورد: « بر کشورم چه رفته است.....»
در واپسین نگاه سحر
پروازش آخرین خاطره شد
هنگام که
خاک
دل خونینش را
پنهان کرد
و خدا
مثل همیشه
پایه های عدالتش
در خمیازه سرد سپیده دمان
فرو ریخت
و اشک تاریخ
از گونه های روز جاری شد.........
خدا را به دار بکشید
گناهکار اصلی اوست.....
ی. صفایی
19 سپتامبر 2020

خرد بزودی دهنت: فرح نوتاش

 

 خرد بزودی دهنت

به سردار محمد یزدی، فرمانده سپاه تهران

ملت بی باک منم
صاحب این خطه و خاک منم
جان به لب… خسته وبیزار منم 
رسیده به نقطۀ پایان… منم

رذل تویی
نوکر بی شرم تویی
چماق  اوباش تویی
چاکر جانیان و دزدان تویی

حد نیست بر وقاحتت

خرد بزودی دهنت

رعد منم
تندر و صاعقه منم
خشم خروشان منم
آتش سوزنده وجوشان منم

خس تویی خاشاک تویی
لنگۀ محمود تویی
رذل و اوباش  تویی
 قاچاق بی مرز…  تویی

حد نیست بر وقاحتت

خرد بزودی دهنت

 اوج فریاد منم
جاریست خون از جای جای بدنم
 خشم بی باک منم
 چهل سال حسرت زندگی …حال به تن دارم کفنم !!

کف تویی کفتار تویی
وحشت از خیزش ملت تویی
پاسدار ملایان دزد و جنایتکار تویی
خائن  به ملک و ملت تویی

حد نیست بر وقاحتت

خرد بزودی دهنت

فرح نوتاش
کتاب شعر فارسی 9
وین 16 سپتامبر 2020
www.farah-notash.com

 سردار محمد یزدی، فرمانده سپاه تهران، روز گذشته اعلام کرد طرح امنیت "محله محور" سپاه محمد رسول الله تهران بزرگ با استفاده از بسیج، در محلات مختلف شهر تهران اجرا می شود. برای اجرای این طرح پایگاه‌هایی تاسیس شده است. سردار یزدی انگیزه اجرای این طرح را مقابله با اراذل و اوباش و تامین امنیت در سطح شهر اعلام کرد.

نوید افکاری: فرح نوتاش

نوید افکاری

فرح نوتاش

ای دریای بیکران زخمی و خونین

ای مردم بلادیدۀ ایران 

در انتظار چه ای

زچه رو ست صبر و سکوت

تویی صاحب این ملک… و تویی رهبر

و تویی دارندۀ قدرت لایزال و… مطلق

بپاخیز …

و با تمام سینه غرش کن

موج بردار …

با صلابتی تند و بی پروا

و با قدرتی بی نظیر بزن

بر پایه های…

تاج و تخت رژیم بی آبروی ملایان

 و ویران کن از بن وریشه

هر رذالت و فتنه …

که موجه …به زیر نقاب مذهب و کیشه

بشوی وببر …

این لجنزار سراسر گنداب و عفن

که لانه کرده چهل سال

در شهرها و تمامی روستاهای وطن

موج خون نوید افکاری

نوید می دهد از…

رعد و غرش و طوفان

نوید قیام خونین دلان

مادران…زنان…مردان

بازندگان چهل سال زندگی در کل خطۀ ایران

نوید قیام

نوید …بر خاستن

و از پای ننشستن

تا  طلوع آفتاب پیروزی  

خون هزاران هزار مرد و زن ... و کودک معصوم

 میزند موج از دماوند تا تمام چشمه های وطن

از امروز…

دیگر ما تابع شرایط منطقه و جهان نمی شویم  

از امروز جهان

تابع خون خواهی مردم زخم دیده ایران است

ملا … گور خودرا با دستان کثیف خود کنده

و نفرت از خود را …

به دل مردم جهانی افکنده

موج خون …می زند تند بر پایه های تخت ملایان

پیروز است این بار قیام مردم ایران

 فرح نوتاش

وین 12 سپتامبر 2020

کتاب شعر 9

www.farah-notash.com  

در ستایش درستی(بفارسی و انگلیسی): مجید نفیسی

در ستایش درستی

 مجید نفیسی

راستها چپ می‌شوند
و چپها راست
اما درستی به‌جا می‌ماند:
درستی انسانی که نمی‌گذارد
خردش کنند
چونان عزت که در زندان اوین
به استقبال مرگ خود رفت
هر چند زندگی را دوست می‌داشت.

در ستایش درستی
باید شعری نوشت
که از زیبایی, حقیقت و خوبی
به‌یکسان سخن بگوید.

        هفتم ژوئیه دوهزار‌و‌بیست

In Praise of Integrity

By Majid Naficy

The rights become left
And the lefts become right
But integrity remains:
The integrity of a human being
Not allowing herself to be broken
Like Ezzat, who in Evin Prison
Welcomed her death,
Although she loved life.
In praise of integrity
One must write a poem
Which speaks of beauty, truth, and goodness,
Equally.
July 7, 2020
https://iroon.com/irtn/blog/15933/in-praise-of-integrity/

بمان برایمان نسرین!: ی. صفایی

 

اقتدارمداران می‌کوشند به ‌زور، وادار به‌‌ سکوتت کنند زیرا هر کلمه‌ئی از تو برایشان ارزش بیان یک اصل را پیدا کرده است!

پس بمان برایمان نسرین! بمان تا به ستوه بیآیند از رزمی که بذرش را خانه بخانه کاشته ای.

بمان تا شاهد پیروزیت باشیم، وقتی از کودکان کار دفاع می کنی. بمان تا شاهد فریادت باشیم وقتی که زنان وطنت را... نه... جهانی را به صلح و آزادی می خوانی...

اگر تو نباشی، در سرزمینی که حتی غم هم به سوگ می نشیند آواز گنجشک ها  دیگر به گوش نخواهد رسید!

پس تو بگو، باران چگونه باید سنفونی بهار را در رویای  گنجشک ها  بنوازد؟ و بهار، چگونه سلام خاک را پاسخ دهد؟ آن هم در سرزمینی که دست خاک اش از بهار پرگل تر است!!!

بمان برایمان نسرین!

دلت گرفته است، نه از قفسی که در آن اسیری بلکه از رویاهایت! رویاهایی که ترا با فرزندانت همراه کرده و به سفرهای کودکانه شان میبرند.

خواب میبینی که آنها را در آغوش گرفته و برایشان قصه میخوانی و نفس گرمشان احساس آرامش به تن ات میدهد.

به تن خسته و دلِ گرفته ای که چشمان روشن شان به آن نور امید میتاباند.

در کنار آنها بودن و در کنار هم بودن حق شماست ولی میزان وزنۀ عدالت به دست کسانی افتاده است که با وجدانی پاک! و قدرتی بی‌پایان حق را به‌ جانب خود می‌دانند.

باکی نیست! باکی نیست چون این حدود آزادی تو است که قدرت مقاومتت را در برابر شکنجه و مرگ تعیین میکند و آزادی تو بدون مرز است!

اقتدارمداران می‌کوشند به ‌زور، وادار به‌‌ سکوتت کنند زیرا هر کلمه‌ئی از تو برایشان ارزش بیان یک اصل را پیدا کرده است!

پس بمان برایمان نسرین! بمان تا به ستوه بیآیند از رزمی که بذرش را خانه بخانه کاشته ای.

بمان تا شاهد پیروزیت باشیم، وقتی از کودکان کار دفاع می کنی. بمان تا شاهد فریادت باشیم وقتی که زنان وطنت را... نه... جهانی را به صلح و آزادی می خوانی...

اگر تو نباشی، در سرزمینی که حتی غم هم به سوگ می نشیند آواز گنجشک ها  دیگر به گوش نخواهد رسید!

پس تو بگو، باران چگونه باید سنفونی بهار را در رویای  گنجشک ها  بنوازد؟ و بهار، چگونه سلام خاک را پاسخ دهد؟ آن هم در سرزمینی که دست خاک اش از بهار پرگل تر است!!!

بمان برایمان نسرین تا فلسفۀ بودن را از نو و از تو بیاموزیم.

ی. صفایی

«لاله های بی خزان» برای عاشقان زندگی، کشته شدگان دهه شصت - شعر و هدیه ای از زهره مهرجو(بفارسی و انگلیسی) - از دفتر مجازی یاد بود جانباختگان و قربانیان راه آزادی و برابری

«لاله های بی خزان» برای عاشقان زندگی، کشته شدگان دهه شصت - شعر و هدیه ای از زهره مهرجو - از دفتر مجازی یاد بود جانباختگان و قربانیان راه آزادی و برابری

«لاله های بی خزان»

برای عاشقان زندگی، کشته شدگان دهه شصت

جانفشانان عشق

به زندگی،

برای آرزوی برابری و آزادی

تقسیم عادلانه ثروت...

و فرصت های مساوی.

که شما را به جز این، جرمی نبود

و نه بهانه ای

تا دست های پلید شب

پیکر عزیزتان را

به آغوش سرد خاک سپارد.

باد اما

شما را به یاد دارد...

حتی در تیره ترین لحظه ها!

و درسراسر شب

نام تان را در دل کوهها

بر فراز جلگه ها و دریاها...

و در عمق جنگل ها

نجوا می کند.

تا سرانجام طوفانی سهمگین

خشم فرو خورده سالیان را

فریادی شود،

همچون سلاحی از آستین جنگجویی دلیر

آماده برای اجرای عدالت...

و بنای آزادی.

The Perennial Tulips 

For those who loved life, the martyrs – Summer of 1988.

Martyrs of love for life,

for desiring justice and freedom

equal share of wealth…

and opportunities, for all.

Otherwise, you committed no crime,

nor the night’s hideous hands

had any reason

to bequeath your lovely flesh

to the earth’s cold embrace.

But, the wind remembers you

even in the darkest hours…!

And, all through the night

across the mountains

above the plains and the seas…

and in the depth of the forests,

it whispers your name.

Till someday

a mighty storm

utters the years-long pent-up rage,

like a weaponin a warrior’s possession,

ready to bring justice…

and beget freedom.

 By: Zohreh MehrJo

http://gozareshgar.com/10.html

حمیدرضا رحیمی: مَحبَس - از دفتر مجازی یاد بود جانباختگان و قربانیان راه آزادی و برابری

حمیدرضا رحیمی: مَحبَس - از دفتر مجازی یاد بود جانباختگان و قربانیان راه آزادی و برابری

و ناله از حنجره هایِ زخمیِ روبرو

کوران می کند  

و قهقهه ی دژخیم  

در خفقانِ بند می ترکد

حمیدرضا رحیمی

www.hazl.com

مَحبَس 

میله ها، انگار 

از پوستش روئیده اند 

و دیوار انگار 

جزئی ازتن رنجورش شده است 

*** 

آفتاب 

روزها راگـُم کرده است 

و ماه که همیشه از قلبش 

به کوچه می تابید 

دیری ست که در فضایِ تنگِ سینه

حبس شده است.

*** 

درد، 

چکـّه می کند از سقف 

و ابری باردار

به چشم ها می نشیند

و ناله از حنجره هایِ زخمیِ روبرو 

کوران می کند

و قهقهه ی دژخیم 

در خفقانِ بند می ترکد.

***   

خاطره ها را هر شب می شمارد 

و شقایق هائی 

که در حافظه ی نمناکِ دیوار روئیده اند 

و زنانی که 

میادینِ بزرگِ مرگ را

مثلِ یک جرعه آب

سر کشیده اند 

و مردانی که ایستادن را 

به دیوار و درخت و صخره آموخته اند 

***  

غروب می شود

و خورشید

چونان ذغالی افروخته

در خاکستر ابر می غلتد

و ماه مثلِ هر شب 

از دیوارِ سینه ها 

سَرَک می کشد...

http://gozareshgar.com/10.html

از خاک جوانه میزند گلهای آتشین - سروده ای در رثای سروقامتان دهۀ شصت: آناهیتا اردوان

 سرودۀ « از خاک جوانه میزند گلهای آتشین» سالها پس از رهایی از زندان و رخدادهای آن دوران، در رثای جانباختگان دهۀ شصت و هفت، جاودانه هایی که از سوی رزمندگان تیزپای در ایران، هزاران بار ستایش میشوند، جاودانه هایی که در ویرانی پیکرشان، آبادانی جهانی نشسته است، سروده ام.  اگر شعر را امروز می سراییدم، می گفتم: [ از خاک جوانه  زده است گلهای آتشین] که بی تردید آینده ازآن اهدافِ جانباختگان ما و رهروانِ راه آنهاست.

از خاک جوانه میزند گلهای آتشین

سروده ای در رثای سروقامتان دهۀ شصت

آناهیتا اردوان

سالی که آسمان در سوگ افول ستارگانش،

دیگر خورشید را پذیرا نبود

علفهای هرز، به دور رگهای گیاه سبز پیچیدند

سالی که باغبان وطن نظاره گرِ مرگِ شقایق،

افتادن سپیدارها شد

ظلمت افسارگسیخته می تازید

و زمین را با خون عاشقان آبیاری میکرد

بس عبث می پنداشت و نمی دانست،

از خاک دوباره جوانه می زند، گلهای آتشین

سالی که دربِ آهنین زندان

از صدای فریاد، به لرزه درآمد

مادران، رختِ سیاه بر تن کردند

پدران، تا مرگ چشم به راه ماندند

کوچۀ عشق به خلق،

در غربت قدمهای پاک، تنها ماند

سالی که خشم زیر گوش شب تخم گذاشت

و رهایی، کودکش را در آغوشش پنهان کرد

ظلمت افسارگیسخته می تازید

و در مسیرِ سحرگاه دام می گسترانید

بس عبث می پنداشت و نمی دانست

از خاک دوباره جوانه می زند، گلهای آتشین

سال، سالِ عروسیِ کرکسها

سالِ هجوم طوفان به ساقه های بلندِ گندم

https://agahi.news/post/591

خاوران - شعر زیبایی از الف – ع: از دفتر مجازی یاد بود جانباختگان و قربانیان راه آزادی و برابری!

 

خاوران - شعر زیبایی از الف – ع: از دفتر مجازی یاد بود جانباختگان و قربانیان راه آزادی و برابری!

خاوران است و دو صد چون خاوران

بوسه گاه و قبله گاه مادران

 

خاوران

شعری از الف – ع

 

خاوران است و دو صد چون خاوران

بوسه گاه و قبله گاه مادران

 

خاک گلگون با حکایاتی سترگ

از وفا بر عهد و پیمانی بزرگ

 

خاک طغیانگر، زمین آهوان

خاک پوشاننده ی نسلی جوان

 

نسل در خون خفته؛ نسلی سر فراز

پاکبازانی همه اندیشه ساز

 

انعکاس سالها رنج و شکنج:

دفن نور و دفن عشق و دفن گنج

 

در حصار سالیان پر غبار

نیست این جلاد را راه فرار

 

تا که داغ سینه ها افروخته ست

دیو شب در قهر آتش سوخته ست!

 

پنجشنبه ۲ مرداد ۱۳۹۹

http://gozareshgar.com/10.html